Ο γλύπτης Νοβέλο Φινότι φιλοξενούμενος για ενα μήνα στη Βίλα του Αλέξανδρου Ιόλα στην Αγία Παρασκευή Αττικής προκειμένου να φιλοτεχνήσει το πορτρέτο του, δούλευε δυό ώρες το πρωί και τρείς ώρες αργα το απόγευμα. Ήταν αρχές Ιουνίου του 1985. Ωραία ευκαιρία για συγκέντρωση,  καθώς ο Αλέξανδρος Ιόλας, δεν ήταν η πρώτη φορά που πόζαρε :

– Ποιός είναι ο κόσμος του Καλλιτέχνη Ιόλα;images4RNRUZ8Z

– Ο καλλιτέχνης, ή ζητάει να αγνοήσει τη μοναξιά του, και τότε αργά η γρήγορα εξουδετερώνεται απο αυτήν, ή την μεταμορφώνει και την κατοικεί. Φτιάχνει δικά του πλάσματα, θεούς, φίλους να του μιλήσουν, τόπους, γιορτές, να χωρέσουν την ανάγκη του να κινηθεί και να ζήσει. Είναι η πιο κοντινή  στη δημιουργία, θέση του αυτή. Όπως συμβαίνει με τον Ελληνισμό: Δεν είναι η πιο κοντινή στη μοναξιά του καλλιτέχνη, η πιο συγγενική του κατάσταση; Για μένα είναι μια ταύτιση που φωνάζει απο μακρυά.Ποτέ σύνολο δε βρέθηκε τόσο στερημένο απο στηρίγματα, αρπαγμένο απο τη φύση του, βαλμένο να μιλάει με τα άψυχα όσο το δικό μας…